Syf.204

"Gel, insancıl çocuk!
 Bu sulara, yabana,
 Bir peri ile el ele gel.
 Çünkü dünya tahmin ettiğinden daha çok hüzünle dolu.

Sözlerini Fernando için tercüme diyor ve Venedik' teki ilk haftalarımda bu yazıyla karşılaştığımda bu şiirin tam ona uygun olduğunu, kayıp çocuğun o olduğunu düşündüğümü anlatıyorum. Şimdiyse kayıp olanın biraz da kendim olduğunu düşünüyorum. Fakat hangimiz kayıp değiliz ki? Hangimiz bu hüzünlü dünya hakkında bizden daha çok şey bilen bir periyle el ele tutuşmayı arzulamayız? İşte evlilik budur: sırayla kayıp çocuk ya da peri olmak."
                                  
                                                                                                   Venedik' te Bin Gün 
                                                                                                        Marlena de Blasi

Kelebeğin Rüyası

Hakkında yazılacak çok şey var ama ben çok fazla detay vermek istemiyorum... Filmde beni en çok etkileyen replikleri paylaşıp bırakacağım.. Kesinlikle gidip görmenizi tavsiye ederim.. İlk defa bu kadar kaliteli ve başarılı bir Türk Sineması izledim.

"Günün birinde bir ermiş, rüyasında kelebek olduğunu görmüş. Uyandığında kafası karışmış. Kendi kendine şöyle demiş: Ben mi rüyamda kelebek olduğumu gördüm yoksa kelebek mi rüyasında ben olduğunu gördü?"

"Belki bir kelebek o kadar memnun ki rüyasından, Uyanmak istemiyor uykusundan..."

"-Böyle gitmeseydin, hiç gülmeden...

- Gülmem için bir sebep yok ki..

- Sen çok güzelsin, sebepsiz de gülebilirsin..."

"Bir güzele güzelliğini hatırlatmak isterdim, aynalardan evvel."

"Belki unutmak değil ama hatırlamamak mümkün."

"Diyecekler ki arkamdan,

 O yalnız şiir yazardı.

 Yazık diyecek hatıra defterimi okuyan..

 Ne talihsiz adammış

 İmanı gevremiş parasızlıktan..."

"Güzel olan yaşadığımızdır, bir gün öleceğimiz değil."

"Yolcu vedalaşmayı bilecek, kendisi ile bile.."

Tüm film boyunca kendimi sıkıp, gözyaşlarımı tutamadığım, en çok etkilendiğim sahne.

    - Sen kötü şeyleri çok güzel söylüyorsun..

    - Senin hastalanman bile güzel..

    - O ne demek şimdi? 

   - Sen hasta olmasaydın seni bana vermezlerdi ki.

   - Bak yine kötü birşeyi çok güzel söyledin..

"Şimdi uyandı mı kelebek uykusundan?"

Mutluluğun Resmi

Hayatta bazı küçük şeyler sizi çok mutlu olduğunuz minicik anlara götürebiliyor. Bu sabah da diğer sabahlar gibi dolmuştan inmiş işe yürüyorken, simit kokusu geldi burnuma. İşe koşuşturan kahvaltı edememiş bir diğer beyaz yakalının poşetinden geliyordu o mis gibi koku.. O an aniden geçmişe döndüm.. Üniversitede okurken tatillerde eve döndüğümüzde içimde tuaf bi mutluluk olurdu. Hem aileme hem Hatice ye hem de büyüdüğüm mahalleye kavuşmak öyle anlatılamaz bir his doğururdu içimde... Sabah uyandığım ses annem olurdu. İkindi vakti çay yapardık.. Annem hala taklitini yaptığı "el yakıyo bunlaaaaaar el yakıyo bunlaaaaaar" diye bağırarak her sabah aynı saatte apartmanın önünden geçen simitçisinden en yanmış simitleri alırdı, onları da ısıtırdı bir güzel. Hava soğuk olduğundan kaloriferin önündeki kanepeyi açıp, yapışırdık kalorifere. Tepside sıcak simitlerle, çayla, peynirle gelirdi annem sonra. Televizyon açık olurdu ama hiçbirimiz hiç bir şey izlemezdik... Yan yana oturup, o simit kokusuyla anlatılamaz bir mutluluk yaşardık o an... Annem hatice ve ben, bir kanepe üzerinde, önümüzde simit ve çaydan oluşan tepsi.. Yüzümüzdeyse huzurun ve mutluluğun getirdiği ifade... Mutluluğun resmindeki gibi... İşte böyle anlar öylece kalsalar, bir fotoğraf karesiymiş gibi, bir ressamın çizdiği tablo gibi.. Biz de kalsak o anda, o küçük mutlulukta... Orada öylece minicik mutluluklarla yaşasak.. Daha büyüklerini aramaya hiç ihtiyacımız olmasa.. Güzel olmaz mı ??

Mesaikafası

Saat 19:42, iş yerindeyim, mesaiye kalmak durumunda kaldım. Everyone leave me alone.. Yalnızım yani. Yok öyle psikolojimde bir "neden mesaiye kalıyorum, hayır parasını da almıcam neyin nesi bu" gibi bir etkisi yok. Hatta böyle güzel oluyomuş, ofiste yalnız, kimse yok. Zırt bırt odaya dalan yok, gelip odada telefonla konuşan manyaklar yok (neyin kafasını yaşıyosunuz siz!), o iş noldu diyen yok, mail yok.. Ses yok seda yok,fatih yok, zümrüt yok, uğur yok, gökhan yok, bahadır yok, serhad abi yok.. Yalnız gitmeden arkadaş, şu şarkıyı dilime dolamayaydı iyiydi. Ama bir dinleyin. Kimse  de dememiş ki aga bu nedir diye.. Baya melodili nağmeli söylüyo abla. Şu yaşıma geldim böyle birşey görmedim. :p Bunu dinlerken ölebilirim. Benden bile kötü konuşmuyo mu ingilizceyi? (Siz biliyosunuz nasıl konuştuğumu, vtr lerde var..)

Öliciiiiiidiiim...

Yok valla benden kötü. Ben hiç bir zaman vılbiii vılbiiii diye konuşmadım. Töbe estağfur.

Çok sıkılıyorum da ben.

Öptüm bay.

Cumartesi

Dün yorgunluktan ölüp bittikten sonra cumartesi sabah uyanıp işe gelmek ne kadar da moral bozucu anlatamam. Hayır bir de bu İstanbul' un havaları bize şaka yapıyor. Haftaiçi çalışırken dışarda güneş pırıltıları, oy hava ne sıcak, vav hava ne güzel durumları yaşanırken, gün dönüp haftasonuna geldiğinde kapalı mı kapalı bir hava. Dün arkadaşın biri sence yarın yağmur yağar mı ona göre şemsiye alayım dedi, bende haftasonu ya kesin yağacak dedim. Haklı da çıktım. Sabah kapalı bir hava ve yağmur. Come onn, yani bir cumartesi de pırıl pırıl şırıl şırıl güneşe uyanayım dostum. Ama yoooo, yooo dostum yooo.

Ve çalışmak istemiyorum yahu. 9:30 da işe gelmem gerekiyor ama ben geç kalıp 10 a doğru geliyorum. Ve daha böyle haftasonu mahmurluğumu üzerimden atamamışım. Sabah sabah bilgisayar ekranına bakarak yapabileceğim tek şey, gerine esneye film izlemek olabilir. E durum böyle olunca da visual studio yu açıp, habire get latest yapıp, bir taraftan da imdb de deli gibi fragman izliyorum. Youtube dan açıp bi bakayım dedim izlenecek film vardır kesin, romantik komedi denilen şeyin full versiyonu var. Bir 5 dk izledim, noluyo ya, ne nerdeyim moduna girip kapattım. O kadar da değil dedim, herşey de bir yere kadar dedim... 

Sonra işte biliyorsunuz " rachel getting married" durumu yaşıyorum bu sıralar. Önce söz sonra yüzük sonra düğün sonra bilmem ne. Daha kendiminkini atlatamamışken aynı şeyler bu kadar yakınen yaşamaya dayanamıyorum. Hayır my beloved sister ımı da kimselere vermek istemiyorum yani. Who' is he yani. Ama o mutlu olacaksa ben kalbime taş basarım mı diyeyim ne diyeyim. Demiyorum diyemiyorum. 

Ayyyy ben çok sıkılıyorum yaaa. Bitse de gitsek bitse de gitsek..